back to Theo's homepage!

ZESTIENJARIG DAMWONDER VOOR VIERDE MAAL WERELDKAMPIOEN	door A. Dijkstra
Ygal Koyfman heeft geen coach meer nodig.
ROTTERDAM - Hij is zestien lentes jong en heeft inmiddels niet minder dan zes wereldtitels op zak. De laatste behaalde hij deze week in Rotterdam tijdens het wereldkampioenschap dammen voor junioren. Zonder de anderen een schijn van kans te geven, prolongeerde de Israelier, met nog twee ronden te gaan, zijn wereldtitel. Ygal Koyfman; een damwonder die geen coach meer nodig heeft. "Alles zit in mijn hoofd. Ik train door de partijen elke dag in gedachten na te spelen".
De verandering van houding is opvallend. Na een lacherig potje kaarten met de Nederlandse deelnemers van het toernooi, gaat Ygal er even voor zitten. Gezicht in de plooi en een serieuse blik. " Zeg alsjeblieft nooit dat ik een Rus ben. Ik ben een jood die zestien jaar in de USSR geleefd heeft", legt hij meteen uit. Igor, zoals hij in Rusland genoemd werd, is negen maanden geleden geemigreerd naar Israel.
Een droom die werkelijkheid werd voor de tiener, die, zoals hij zelf zegt, jarenlang als een hond geleefd heeft in Rusland. " Ik was joods, succesvol en intelligent. Drie eigenschappen waar in Rusland geen plaats voor was. Het systeem had een grijze massa nodig; geen eigenwijze individuen zoals ik".

Eigenwijs of niet, Igal presteerde het om reeds op achtjarige leeftijd vele damtoernooien te winnen. Wonend in Bendery, een stad in Moldavie 'met slechts 120.000 inwoners', leerde zijn vader hem al op zesjarige leeftijd dammen. Een jaar later trainde hij met de regionale coach en won zo'n beetje alles wat dammend los en vast zat. Tot op heden heeft hij een aardige zegereeks op zijn naam staan. Enkele voorbeelden: twee maal kampioen van Moldavie bij de senioren, vier maal Russisch kampioen bij de pupillen, twee wereldtitels bij de aspiranten en vier wereldtitels bij de junioren.
Ygal toont zich een jongen met humor die af en toe ontzettend diep op de zaken ingaat. De jaren in Rusland en zijn emigratie naar Israel hebben hem duidelijk aan het denken gezet. " In Rusland werd altijd gezegd: Denk erom, je sport voor je land en niet voor jezelf. Nu weet ik wel beter. Ik dam voor mijzelf en de mensen om me heen. Niet om een systeem in stand te houden".

RODE VLEK

Toch heeft de jeugdige dammer niet alleen slechte herinneringen aan zijn voormalige woongebied. " Als ik die rode vlek zie op de landkaart, hou ik van mijn stad, mijn huis, en mijn vrienden. Mijn leven daar was best oke, maar het socialistische systeem werkt gewoon niet. Voor jullie westerlingen is het moeilijk voor te stellen om vermoord te kunnen worden, omdat je niet in het systeem past. Ik wist altijd dat ik joods was maar mocht van mijn ouders niet te veel over Israel praten. Dat zou mijn dood betekent kunnen hebben", zegt Igal verbeten. Het feit dat hij een succesvol dammer was, heeft enigszins in zijn voordeel gewerkt. Hoe jong hij ook was, hij kreeg elke maand een forse toelage op zijn bankrekeningnummer gestort en leefde financieel dan ook beter in Rusland dan momenteel in Israel. "Geld is fijn maar niet het belangrijkste. Dat ik nu tussen mijn eigen volk leef, daar gaat het om", zegt het jonge damtalent dat ondertussen damtrainingen verzorgt in zijn nieuwe land.

Veel Russische topdammers zijn joods. Gantwarg, Valneris, Fourman. Volgens Ygal is dat geen toeval. " Dammen is educatie, jezelf ontwikkelen. In de joodse gemeenschap is educatie het hoogste goed. Als iemand intelligent is, brengt hij dit over op zijn kinderen. Joden zijn vaak geleerde mensen die zich voortdurend willen ontwikkelen. Dat staat nu eenmaal boven relaties aangaan en geld verdienen. Intelligentie en dammen zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Intelligentie betekent de kracht om je hersenen te gebruiken. Met dammen doe ik niks anders". De gedrevenheid waarmee de sympathieke wereldkampioen over zichzelf vertelt, is tekenend voor zijn houding ten opzichte van het leven. Dammen is niet het belangrijkste maar winnen geeft hem het gevoel geslaagd te zijn 'in een deel van dit leven'. Ygal: "Ik speel om me te ontwikkelen. Winnen is natuurlijk leuk en bevredigend maar het is niet alles. Dat ik nu vier keer wereldkampioen ben bij de jeugd is fijn maar legt ook een enorme druk op me. Niet van buitenaf, maar van hieruit ", wijst hij op zijn voorhoofd. " Toen ik aan dit toernooi begon, moest ik gewoon winnen. Die plicht legde ik mijzelf op. Volgend jaar wil ik met de senioren meedoen en kampioen worden. Dat zou dit jaar misschien al gelukt zijn als ik mee mocht doen", zegt Ygal met een duidelijke frons tussen de wenkbrauwen.

VREEMDE ZAKEN

Het was ook een vreemde gang van zaken voor het jonge damtalent. Aangezien hij in februari naar Israel emigreerde, wilde hij deze zomer in Portugal, tijdens het -senioren- Europese kampioenschap, uitkomen voor zijn nieuwe land. De Israelische dambond stelde een keurige brief op, waarin Ygal naar voren werd geschoven als de Israelische afgevaardigde voor het toernooi. De werelddambond, de FMJD, bleek hier geen genoegen mee te nemen. Ygal moest eerst een jaar in zijn nieuwe land wonen, voordat hij er voor uit mocht komen. Ygal: "Met een telefoontje wilden ze het afdoen. Geen officiele brief niks. Ik ben toen toch naar Portugal gereisd. Daar kreeg ik van mister Picard ( bestuurslid FMJD, red.) te horen dat ik in geen geval mee kon doen. Zo waren de regels nu eenmaal. Ik ben toen maar weer terug naar huis gegaan". Enkele maanden later kreeg hij echter bericht van de FMJD dat hij in Groningen, voor het wereldkampioenschap senioren, op de vijfde plaats van de reservelijst stond. " In feite gaven ze toe dat ik mocht spelen", zegt Ygal. "Alleen was het natuurlijk onwaarschijnlijk dat er vijf dammers ziek zouden worden". Dit gebeurde inderdaad niet, dus deed hij voor de vierde maal mee met de junioren. De eerste maal was hij dertien jaar en werd meteen kampioen. Ygal is dan ook de jongste dammer die ooit wereldkampioen bij de junioren (tot twintig jaar) werd. Met zijn vierde titel die hij deze week in Rotterdam behaalde, kan hij wederom in het Guiness book of records. Nog nooit werd een dammer vier maal achter elkaar jeugdwereldkampioen. De vraag is, wanneer de bijna zeventienjarige Ygal Koyfman de senioren van het bord zal spelen. Naar eigen zeggen duurt dat niet lang meer. "Volgend jaar doe ik mee met het senioren WK. Ik denk dat ik grote kans heb om bij de eerste drie te eindigen. Ik ben nu eenmaal een vechter, dat is mijn kracht. Ik ga niet voor een remise. Als je echt een kampioen bent, win je al je partijen gewoon. Veel dammers zijn te snel tevreden en sturen aan op remise om in de race te blijven. Ik hou niet van dat uitgerekende."Die tevredenheid over een partij deelt hij in twee delen. De sportieve voldoening en de mentale. Ygal: " Meestal ben ik sportief wel tevreden. Damtechnisch zit het vaak wel goed. Mentaal ligt het bij mij wat moeilijker. Ik ben constant in strijd met mijzelf. Mensen zien mij spelen en denken dat ik het makkelijk heb omdat ik zo relaxed dam. Maar zij zien alleen mijn gezicht en weten niet wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Daar is het altijd een gevecht om de concentratie te behouden".

POTJE KAARTEN

Dat hij altijd met zijn sport bezig is, blijkt gedurende het gesprek wel erg duidelijk. "Zojuist speelde ik een potje kaarten met de Hollanders. Erg gezellig. Maar denk je dat ik mijn hoofd er bij had ? Welnee, ik zat al met mijn gedachten bij de partij van morgen", aldus Ygal. In Israel benadert de fanatieke dammer zijn studie al net zo serieus als het damspel. Bijna alle vakken studeert hij op het hoogste niveau. " Het is erg zwaar en ik leer dan ook elke dag tot midden in de nacht. Maar niets is te moeilijk voor mij, alles is mogelijk. Als iemand niet zijn hoogste niveau bereikt, is dat puur een kwestie van luiheid. Ik ben ook lui want ik leer niet tot drie uur 's nachts", zegt hij met een glimlach. " Daarom zal ik ook nooit mijn hoogste niveau bereiken". Geen geringe uitspraken voor een tiener. Het is duidelijk dat hij in veel dingen zijn tijd ver vooruit is. Zijn leeftijd, de wereldtitels en phylosofische gedachten vindt hij echter totaal niet bijzonder. " Wat is nou leeftijd ? Ik ken mensen die op hun veertigste minder ontwikkeld zijn dan een kind van vijf. Het maakt niet uit wanneer je geboren bent. Het gaat erom hoe je vervolgens met jezelf en anderen omgaat. Ik vond het altijd interessant om vrienden te hebben die vijf tot tien jaar ouder waren. Die hebben tenminste iets te vertellen waar ik wat van kan leren". Geen wereldkampioen meer zijn, lijkt Ygal geen prettige gedachte. "Succes is houden wat je hebt. Ik moet er niet aan denken dat ik op een gegeven moment geen wereldkampioen meer ben bij de jeugd omdat ik met de senioren mee doe. Dit jaar is er ook een nieuwe aspiranten kampioen van de wereld. Dat betekent dat ik ex-wereldkampioen ben. Afschuwelijk toch ?"



DEELNEMERS  WK  JUNIOREN  1990

 1. Igor Koyfman          ASHDOD         060174    ISR
 2. Martijn Vissers       NIJKERK        120773    NL        
 3. Dick van Dijk         ROTTERDAM      130471    NL
 4. Anton van Berkel      WAALRE         140972    NL
 5. Carlo van den Hurk    WAMEL                    NL
 6. Alexander Fourman     MOSKOU         250374    RUS       
 7. Sergueij Nossevitch   MINSK          1974      RUS
 8. Thierry Delmotte      LILLE          240172    FR
 9. Pascal Hontarrede     TOULON         260171    FR
10. Patrick Martin        VALENCE        250471    FR
11. Alain Paquot          DOLEMBREUX     100373    BE        
12. Andre Louis           TILLEUR        161171    BE
13. Robbert Kartotaroeno  PARAMARIBO     121174    SUR       
14. Raoul Bubbi           TRIEST         121174    IT   
15. Piotr Chmiel                         011072    POL       
16. Mariusz Bryba                        200175    POL


VD HURK GRIJPT NET NAAST ZILVER 			door A. Dijkstra
ROTTERDAM - In de laatste ronde van het jeugdwereldkampioenschap dammen hebben de Nederlandse deelnemers net naast eremetaal gegrepen. Carlo van den Hurk, de Nederlander die nog de meeste kans had op zilver, eindigde op een gedeelde tweede plaats maar moest naar een vijfde plaats uitwij- ken vanwege het berekeningssysteem. Deze reserve-speler werd voor Anton van Berkel ,die op een zesde plaats eindigde, de eerste Nederlander van het toernooi.

Dick van Dijk eindigde op een tegenvallende tiende plaats terwijl Martijn Vissers negende werd. De Russen maakten de dienst uit tijdens dit twee weken durende toernooi. Alexander Fourman werd met elf punten derde en zijn landgenoot Serje Nosevitch haalde zilver met een zelfde aantal punten maar meer weerstand. (d.w.z. meer moeilijke tegenstanders).
De laatste dag was nog behhorlijk spannend aangezien er vier spelers elf punten hadden. De computer moest toen uitrekenen wie op welke plaats kwam. Helaas moest Carlo van den Hurk, Nederlands onverwachte hoop in bange dagen, de Russen voor laten gaan. Yigal Koyfman, de gedoodverfde kampioen van het toernooi, liet zijn oud-landgenoten en naaste belagers met maar liefst vijf punten achter zich. Een goed maar niet verassend resultaat.
Geconcludeerd kan worden dat het een geslaagd toernooi is geweest, hoewel enkele Nederlandse dammers wat tegenvielen. Nederlands kampioen Vissers verloor vandaag al snel van Koyfman en is dan ook niet tevreden met de negende plaats. Ook Dick van Dijk, die de laatste ronde remise speelde tegen de veel zwakker geachte Kartotaroeno, heeft een slecht toernooi achter de rug. Carlo van den Hurk was natuurlijk bijzonder tevreden, evenals Anton van Berkel.

EINDSTAND 27 DECEMBER 1990:

 1. KOYFMAN
 2. NOSEVITCH
 3. FOURMAN
 4. BUBBI
 5. VD HURK
 6. V BERKEL
 7. CHMIEL
 8. DELMOTTE   
 9. VISSERS
10. VAN DIJK
11. PAQOUT
12. BRYWA
13. KARTOTAROENO
14. HONTARREDE
15. MARTIN
16. LOUIS